milstil

My other (single topic) tumblrs: picturesofgianniagnelli | ralphlipschitz | italianindustrialist

    16 Jul

  1. Plakkerige poten en polsen

    Zweterige polsen, welke dynamische beeldschermprofessional die niet opteert voor dubbele manchetten (proleet!), heeft er geen last van? Ondanks de air conditioning in uw kooi kantoortuin Bürolandschaft kunnen de manchetjes gaan plakken bij het zware werk aan het zoveelste rapport waarvan de baas alleen het ‘executive summary’ leest. Ik, als weldoener en anti-cynicus, wil met deze reblog trachten deze lijdensweg te verlichten. Met een tip, een suggestie die uw leven zal veranderen. Hier komt ie: ge ervoor kunt ervoor kiezen dat eenzame paarlemoeren knoopje op het manchet (alleen hemden van bedenkelijk allooi - lees goedkoop en uit het rek - maar vooral goedkoop - hebben zo’n reserveknoopje) niet te gebruiken. De techniek is natuurlijk niet nieuw maar zeer effectief (klik voor beelden van Gianni Agnelli, Dieter Meier, Gunter Sachs en andere voorbeelden die alles zijn wat jij niet bent). En onmisbaar voor dat dramatisch en theatraal effect bij het uitkafferen van collega’s en ondergeschikten. Of het verbaal vernederen van stagairs all’italiana. 

    italianindustrialist:

    “Capra, idiota, finocchio e troia! ” Vittorio Sgarbi being his charming self. 

    (Source: sologossip.com)



     
  2. 15 Jul

  3. What you probably look like

    … when not wearing a blazer. Hopefully. Picture of Christopher Hitchens in the field, iconoclast. 

    christopher hitchens 1977 summer style

     
  4. 15 Jul

  5. What you should look like

    … when not wearing a jacket. Picture of Luca Bombassei, architect.

    italianindustrialist:

    Luca Bombassei

    (Source: contessanally.blogspot.nl)

    luca bombassei 2012 summer style

     
  6. 8 Jul

  7. "…kalmpjes als een net burgerheertje op weg af naar je graf"

     

    Intusschen liep ’t beminde dichtertje kalmpjes als een net burgerheertje zijn wegje af naar z’n graf en op ’t Damrak en op ’t Rokin en in heel Amsterdam en overal ging ’t verkeer z’n gang, alsof er aan ’t dichtertje niets gelegen was.

    Hij maakte wat promotie in z’n betrekking en erfde een kleinigheid, veranderde gaandeweg van kleermaker en schoenenwinkel, kocht toen ook dat witte flanellen pak, rookte geregeld sigaren van vier cent inplaats van tweeëneenhalf, had ten slotte zelfs een kistje in huis, droeg fijne overhemden en niet meer van die dikke wollen sokken, waschte z’n handen voor en na ’t eten, en gaf iedere week enkele guldens uit in cafés, alleen en met z’n vrouw. Hij verheugde zich in den beleefden groet van z’n sigarenwinkelier en in de eerbiedige familiariteit van den conducteur op lijn twee. Op kantoor werti door de jaren wat ijveriger, begon wat van z’n werk te maken en het gebeurde zelfs datti ’s avonds terugkwam, ofschoon z’n baas de lui daar nooit om vroeg. De concierge respecteerde hem steeds meer, hield ’m voor een heele geleerde. Zelfs zijn tante uit Delft of Oldenzaal begon tegen ’m op te zien en knikte goedkeurend als Coba haar verhaalde hoe haar neef vooruitging. Hij zelf sprak er nooit over. Hij was nu geabonneerd op ’t Volk, ’t Handelsblad en de Groene, lid van de Partij en den Algemeenen Nederlandschen Bond van Handels en Kantoorbedienden. Op vergaderingen kwam i niet, maar als ze bij hem kwamen met een steunlijst voor een werkstaking of om een uur loon voor de Partijkas, dan gaf hij hun een sigaar en Coba schonk een kopje thee en dan praatte-n-i heelemaal niet uit de hoogte met ze en teekende voor een riks of vijf gulden en bracht ze tot de trap en trok de deur voor hen open. Hij was toch zelf ook maar in loondienst en had als jongen ook zoolbeslag en hoefijzers onder z’n schoenen gehad en heel vroeger in een huis gewoond waar de buren altijd de trapdeur open lieten staan en aan tafel gezeten met een pan rijst, voor dat z’n vader dat werk had gehad waar i zoo aardig aan had verdiend.

    En toen i weer opslag had gekregen aten ze voortaan iederen dag soep vooraf en Coba kocht drie zilveren servetringen, voor Bobi ook één, en wilde voortaan geen brood meer meenemen als ze ’s Zondags de stad uitgingen, wat ze nog heel lang gedaan hadden.

    Ook z’n vrinden waren vooruitgekomen in de wereld. Bonger, de dokter en Graafland, die hoofdcommies was bij de post en ’t boekenschrijven had opgegeven en van der Meer, die in automobielen dee en ’t dichten verachtte. Die niet vooruitgekomen waren zag je heelemaal niet meer. Daar had je Kool, die altijd z’n brood met z’n twee handen at en die zoo lang had geprakkizeerd om de wereld te hervormen, datti koloniaal was geworden. God weet waar die nu zat, eerst hadden ze mekaar geschreven, maar toen had dat opgehouden, je wist niet meer wat je schrijven moest. Hein hatti een tijdje geleden nog eens ontmoet. Die moest en die zou schilderen. De ziel der dingen schilderdeni, maar ’t bracht nix op en toen z’n vader was gestorven hatti heelemaal nix. In jaren had ’t dichtertje hem niet gezien.

    The yuppie in proze anno 1918 in Nescio’s Dichtertje and in print advertising (by Bob Krieger) for Canali menswear anno 1987 (via): “…kalmpjes als een net burgerheertje op weg af naar je graf”. As if it wasn’t bad enough. For all the white collar slaves reading this. 

    yuppie scum monday yuppie canali 1987 nescio dichtertje bob krieger

     
  8. 4 Jul

  9. Hipster shit #6.1: Beards and button spacing

    Oh hey some object by David Adamo in the background here, and yet another appearance by Chris and Jeanette. Some - like Glenn O’Brien - say there are no clothes that flatter the fat and/or portly, that dressing for these unfortunates is first and foremost one big excercise in damage control. I share this opinion, however partly as a public service and partly to satisfy my and your curiosity, I’d like to share an example of damage control.

    As we establishd earlier Christian, unlike Jeanette, needs all sorts of help. Fortunately, he is able to find and afford the tailors that can accomodate for - and camouflage his flab. What cunning and cutting wizardry do we detect here? Well, dear readers here you see the effect of properly horizontally spaced blazer buttons. The shiny units, crested with the coat of arms of Fürstenberg no doubt, are placed in such a way  that reduces the ‘overlap’ of the centre fronts of this traditional double breasted blazer. As a bigger overlap would produce a widening effect. Anyway more examples here. Now what if you are a ‘bigger guy’ (how I love euphemisms for euphemisms) and happen to be unable or unwilling to pay for custom blazers? You can try fighting underlying causes instead of symptoms by reducing your calorie intake and increasing your metabolic rate. The superior solution, anywhere anytime. Picture via Badische Zeitung

    christian zu fürstenberg blazer hipster shit double breasted