milstil

My other (single topic) tumblrs: picturesofgianniagnelli | ralphlipschitz | italianindustrialist

    31 Mar

  1. 1969 versus 2007

    As Geoffrey Chaucer once said “There’s never a new fashion but it’s old.” Actor Mark Frechette in Marc Bohan for Christian Dior Monsieur and Kilgour, photographed by Richard Avedon for A New American Hero, Modern Greats Worn By Mark Frechette in Vogue November 1969 (via). And underneath we see modern menswear champion Lapo Elkann in what are probably Agnelli heirlooms photographed by Bruce Gilden for Vanity Fair Italia, July 2007 (via).’07 was our golden boy’s breakout year on the international fashion scene and marked the beginning of his ascension in that dark part of the internetz nowadays referred to as #menswear.

    This is a belated post in a series on menswear cyclicality. See other and older comparisons here. For more vintage Lapo in glitzy fashion spreads check these ancient II&IS post: Lapo & Doutzen in American Vogue June, 2007 and Lapo in L’ Uomo Vogue January 2007.

    lapo elkann blazer richard avedon bruce gilden fashion cyclicality fashion genius double breasted peak lapels mark frechette milstil

     
  2. 6 Mar

  3. A short movement back in time - are you, or are you not…

    … the man in the pin-striped suit hit the service end of the bar where the waiters stood and immediately began shaking hand and joking with them as they waited for their drink orders to be filled. A few of the waiters looked up his suit up and down or fingered a lapel and smiled approvingly. The prince recieved the compliments in good faith. He agreed with them, it was a damn sharp suit. Damn sharp. And whtat about this bullshit? I mean, seriously, tell me about this bullshit. All these half-dead yuppie-hipster motherfuckers in here with more money than God and not one of them knows how to put on threads. Am I lying? Am I making this shit up? Reggie there, busing tables, busting his ass for  tips from you cheap-ass waiters, is there any doubt that Reggie is smooth as hell once he off and heads down the Lamplight? Am I lying? Reggie, are you or are you not a smooth motherfucker? 

    I am a smooth motherfucker.

    Indeed. You are, you are. Hey, listen, I got nothing aginst my iGent brothers. I like my Monocle readin’ brothers fine. Hell, I’ve loved some look-book-reblogging brothers. But why, tell me why, not a one of those plaid motherfuckers can dress to save their flat anglo ‘murican ass? And more money than they know what to with? Am I lying?

    Much laughter. 

    When are those motherfuckers gonna learn?

    Laughter, shaking of head.

    Be bringing us some dinner. Bring me my dinner and I’ll show your nerdy ass how to dress. 

    —-

    Text shamelessly plagiarized from Inman Majors’ The Millionaires: A Novel of the New South because I’m running out of ideas. What more can be said about pin-striped double breasted suits? Please tell me. Pictures of Prince Bernhard at the Bloemengala Rijnsburg 1982, taken from the Nationaal Archief, The Hague. 

    are you or are you not a smooth motherfucker? prince bernhard 1982 double breasted Boutonnière milstil

     
  4. 25 Feb

  5. Richter, rechter & hoekiger

    Where-o-where have all the structured shoulders gone? The twisted and evil logic of fashion predicts that their return is imminent. How? Because narrow ‘natural shoulders’ and deconstructed coats are the meta trend in menswear on- and offline, in the low- and high-end ranges, in ready-to-wear, made-to-measure and custom. The fashion trend in question is based on the assumption that pads are unfashionable or ugly. So a jacket with, say, less stronger shoulders is by defintion more fashionable than a jacket with some shoulder padding. As a result, on a long enough timeline, the amount of padding in garments in the marketplace should converge to a state of ‘general unpaddedness’.

    "A good thing, right?" your run-of-the-mill #menswear geek would think "maybe the whole world will then start looking like the look books of Southern Italian superbrands I always like/reblog on social media, or those scans of old Brooks Brothers catalogues!” But alas dude, ‘tis not to be. Afterall the endless cycle of fashion style does not work that way: when a trend reaches the unwashed masses, snobbery commands change to regain lost distinction. And lost (shoulder) padding. 

    Padding as a potential blessing you too should consider. The blind love for soft tailoring, more often than not, coinsides with an absence of autonomous thinking and self reflection (apologies for stating the obvious). Fact is, most guys have faces (and bodies) made for radio: out-of-shape, asymmetrical and suffering from severely lacking deltoideus. That makes ‘getting away with’ deconstructed’ jackets difficult and dangerous. As impartial observer Tina Gaudoin remarked in her rather fabulous description of the sartorial zeitgeist: “blazers are the universal uniform of the UE (and his South American counterparts). (…) [T]hey are deconstructed numbers (…). This type of blazer suggests confidence and a great physique, for only a man in good shape can wear deconstructed jackets without looking like a rumpled university professor.” Moral of this story: pads can be your friend. You probably need them more than you know.

    All of the above was a lame excuses to post this 1987 portrait of abstract painter Gerhard Richter in a distinctively northern Italian double breasted suit and a loosely knit, casual spring/summer scarf (damn fop), pictured by Alice Springs in Bonn, Germany. Another interesting snap of the same subject in the same suit here. 

    gherard richter 1987 double breasted padding milstil

     
  6. 16 Feb

  7. Sly devil

    What does a mass murderer look like? How would a blood sucker dress this day and age? What image does a pimp profiteer project to the outside world? And which colours and styles would - my personal favourite - the yuppie Mephistopheles opt for? Well guess what, I think I found him. He assumed the name Claudio Luti, and serves as the figurehead for a dubious front organization which sells furniture - of course it had to be frivolous ‘high-end’ consumer goods. Duh. As for colour, well… it had to be blue - nope not red, not black - pretty much as in the earliest medieval depictions of lucifer known today. And for style? The janus-faced bastard actually claims he’s somewhat of a Calvinist and that his wife his threads - the Milanese double breasted pinstripes, the perfect English shoes and old skool power ties - ouais, bien sûr… Run and hide children, run and hide. Beelzebub is the #menswear ideal. You’re all doomed, but deep inside you already knew that. 

    (Source: zimbio.com)

    claudio luti claudio luti is the devil kartell double breasted you are doomed lucifer milstil

     
  8. 9 Feb

  9. IX.

    Toen ik den volgenden ochtend tegen negenen in Amsterdam aankwam en op ’t plein voor ’t Centraalstation stond, zag ik allerlei electrische trammen die ik daar nog nooit gezien had en huurauto’s en agenten van politie met petten op inplaats van helmen. Maar ’t Damrak hadden ze nog niet gedempt, ik zag de achterkanten van de huizen van de Warmoesstraat weer vlak aan ’t water staan en den toren van de Oudekerk aan ’t eind er boven uit. Dat was dus nog in orde.

    En daar liepen ook weer diezelfde nette heeren, wier haar altijd even netjes zit, die nooit een kreukel in hun jas of een spatje modder op hun schoenen hebben. En ze zagen er weer uit als of ze ’t nog altijd enorm goed wisten, en vonden dat ze vrijwel geslaagd waren in ’t leven. En vriendelijk en beleefd waren ze weer tegen elkaar. Hun kleeding was een kleinigheid anders dan een jaar of wat geleden, maar nog even degelijk. En je kon zien dat zij nog altijd met alles in ’t reine waren. Een jas was nog altijd een jas en een vest een vest, en een fatsoenlijke vrouw een fatsoenlijke vrouw en een meid een meid. Het kwam allemaal nog precies uit. Ook wisten ze nog precies wie en wat beneden hun stand was; ik twijfelde er niet aan. En ook ’t Rokin zou wel gedempt komen als ze er aan toe waren.

    Met lijn twee reed ik over de Nieuwezijds Voorburgwal. Het was maar goed dat ze die gedempt hadden lang geleden, anders had de tram daar allicht niet kunnen rijden en je kon nu ook overal makkelijk van den eenen kant naar den anderen oversteken.

    Met lijn twee, de lijn bij uitnemendheid der nette en gewichtige heeren. Een paar vreeselijk gewichtige heeren waren in de tram, niets was ik daarbij. Vroolijk scheen het zonnetje op den Voorburgwal, ’t groen der boompjes was nog wat licht en ik zag dat de schaduw van de Nieuwe kerk den overkant der straat niet raakte, lang niet. En ik herinnerde me, dat ik jaren geleden, ook in ’t laatst van Mei dezelfde schaduw precies zoo gezien had. En dat ik op een zonnigen winterdag, toen over de Voorburgwal nog geen tram reed, door de schaduw van die kerk geloopen had, die toen de heele breedte van de straat bedekte. Nu raakte hij de rails niet, de tram reed in de zon voorbij de kerk. En over enkele maanden zou dezelfde wagen (hij was nog heel nieuw) op dezelfde plaats door die schaduw rijden. En toen ik weer naar die twee vreeselijk gewichtige heeren keek vond ik, dat al dien tijd dat Rhenen de hoofdstad der wereld geweest was, er eigenlijk al heel weinig in die wereld veranderd was.

    En ik dacht, wanneer die twee heeren dood zouden gaan en naakt zouden aankomen voor de rechtbank des Heeren, en hier vergeten zouden zijn. En dat er vreeselijk gewichtige heeren na hen zouden komen. En of ze hun stomme aplomb zouden bewaren, als ze daar boven zouden aankomen zonder hun gepoetste schoenen? En hoe ’t gaan zou met die nette scheidingen in hun haar? En of ze dan zouden uitkomen met hun stupide vertoon van meerderheid, of er niet een kleinigheid op die gezichten te lezen zou zijn, als ze daar die andere, nog gewichtiger heeren zouden ontmoeten, die ze zooveel jaren hadden hooggeacht, ook naakt?

    En hoeveel idealistische jongelingen in dien tijd opstellen geschreven en gedichtjes en schilderijtjes gemaakt en zich opgewonden en gedweept zouden hebben. En gezoend. En daarna ook gewichtig zouden zijn geworden misschien, en ook vergeten.

    Toen kwam er een meisje met een viool in de tram en keek met haar zwarte oogjes naar de puntjes van haar schoentjes, en ik keek naar de ronding van haar zomermanteltje en vergat die nette heeren.

    About the (textile) façades erected by all the ‘nette heeren’, from Nescio’s brilliant little story Titaantjes. Pictures of perfumier Serge Lutens in the gardens of Palais Royal, by Ling Fei.

    serge lutens nescio titaantjes ling fei outerwear double breasted b/w milstil